24 Nisan 2024, AKREP Burcu’nda DOLUNAY; BÜYÜK TEMİZLİK ZAMANI!

24 Nisan 2024 günü, İstanbul’a göre 02:48’de DOLUNAY adına verdiğimiz AY ve Güneş karşıtlığı tam halini alıyor. Dolunay haritasını yorumlarken aşağıdaki göstergeleri dikkate alıyorum;

• AY Akrep Burcu’nun 4 derecesinde ve haritanın 8-9 evlerinin sınırında.
• Güneş Boğa Burcu’nun 4 derecesinde ve haritanın 2-3 evlerinin sınırında.
• Akrep’in yöneticisi Pluto 12’inci evden AY ve Güneş’e T-Kare yapıyor.
• Boğa’nın yöneticisi Venüs Koç’ta Chiron ve Retro Merkür ile kavuşuyor. Hatta Güneş’e de geniş bir açıyla kavuşum yapıyor.
• Haritanın Yükselen Noktası 10 derece Kova. Yöneticisi Uranüs, Jüpiter ve Selena ile kavuşuyor.
• Mars-Neptün kavuşumu ile Lilith arasında karşıtlık var. Uranüs bu bileşenlere ılımlı açılar yapıyor.

Benimsediğimiz tutumlar ile, yaşadıklarımızın bizde oluşturduğu algılar, düşündürdüğü ihtimaller ve kaygılar arasında büyük bir gerilim var. Üstelik farkına vardığımız ve bizi rahatımızdan eden şeylere dair ne yapacağımıza, bunları nasıl sindireceğimize, kendimizi nasıl koruyacağımıza, nasıl mücadele edeceğimize ya da nasıl bir yol seçeceğimize karar verirken, alıştığımız reflekslerle hareket edersek, pek de bir yere varmamız mümkün değil. Daha basit bir anlatımla; biz idrakimizi, bakış açımızı, eğilimlerimizi, tavrımızı değiştirmedikçe, alıştığımız gibi davrandıkça, ne yaparsak yapalım aynı çıkmaza düşeriz gibi görünüyor!

Dünyanın değiştiğini, üzerinde durmaya çalıştığımız zeminlerin bizim bildiğimiz halden daha farklı bir hale geçtiğini, beklentilerimizin ve kurgularımızın anlamsızlaştığını, kabul etmemiz gereken bir zaman. Hayata başka bir gözle bakmadıkça, bize radikal gelen seçenekleri göze almadıkça, kendimizi doladığımız çıkmazlarda ufalanıp duracağız.

Nasıl deneyimler söz konusu derseniz;

Tüm dünyanın bize karşı komplo içinde olduğunu, herkesin bizi yıkmaya, arkamızdan dolanmaya çalıştığını düşünüp, kendimizi kahredebiliriz. Biraz dikkat ederseniz, bu bile başkalarının hayatındaki yerimizi fazla önemsemeye çalıştığımızı gösteren bir cümledir! Kimse bizimle bir derdi olmadığını, herkesin SADECE kendisinden yana olduğunu, herkesin tıpkı bizim gibi kendini önemsemeye ve önemsetmeye ya da kendi çıkarını gözetmeye çalıştığını bir an önce anlamamız yerinde olur. Kendi huzurunu, güvenliğini, maddi manevi tatminini, başkalarının üzerine kurmuş olan biziz. Alıcı ya da verici konumunda olmamız bir şeyi değiştirmez. İnsanlara tutunarak, onların bize verdiği değeri, bizim için yaptıklarını ve yapmadıklarını hayatın merkezine koyarak yaşamak, daima hayal kırıklığı getirir. Her insanın kendi ayakları üzerine ve kendi değerlerine sahip çıkarak, gerektiğinde herkese sırtını dönüp yoluna bakarak yürümesi gereken zamanlar vardır. Böyle zamanlarda kimseyle kavga ederek enerji ve vakit kaybetmeyin! Yolunuzu kendinize göre çizin.

Bazı insanlarla, bazı süreçlerle, bazı olaylarla BAŞ EDEMEDİĞİMİZİ fark edebiliriz. Bizim anladığımız şekliyle ‘’baş etmenin’’ o ilişkileri ve akışı bize göre şekillendirebilmek anlamına geldiğini önce idrak etmemiz yerinde olur. Bazen de hayat bizim istediğimiz, rahat ettiğimiz ya da doğru bulduğumuz gibi akmaz. Bazen bize göre düzeltilmesi, değiştirilmesi, etkilenmesi mümkün olmayan insanlara ve süreçlere denk gelebiliriz. Kendimizi yok etmek pahasına, olmayacağı belli olan bir şeyi var etmeye uğraşmak yerine, köşeye çekilmeyi kabul etmek zamanıdır! Değerimizi yönetebildiklerimizde aramak bizim tercihimizdir. Akıllı komutan sürekli saldırmaz. Ordusunu korumak için güvenli bir alana geri çeker. Kaybetmeyi sindiremediği için saldırmaya devam eden kişi yıkılır, yıkar, zarar verir, zarar görür… Ama pek bir yere varamaz. Hedefimiz içte güçlü olmak değilse, gücü dışarıda arıyorsak, zaten kendimize, hırsımıza, zaafımıza yenik olarak yaşıyoruz demektir!

Önceliklerimizi değiştirmedikçe, maddi manevi zarara girmeye devam edeceğimizi görebiliriz. Maddi veya duygusal olarak güvende kalmak için ISRARLA tutunduğumuz bir zeminden, evden, işten, çevreden, tavırdan uzaklaşmadıkça tam anlamıyla çöküş yaşadığımızı, battıkça battığımızı, fark etme zamanımız gelmiş olabilir. Paramızı, zamanımızı, kaynaklarımızı, emeklerimizi verimli olmayan bir yere akıtarak, tükenme noktasına geldiğimizi görüyorsak, hala şansımız varken yeni bir seçeneği içimize sindirmemiz KAÇINIMAZDIR! Bilinmeyen iyilik yerine bildiğimiz sıkıntıyı tercih etmek bu süreçte dümdüz kendini sabote etmek olacaktır.

Can’t Find My Way Home – Eve Giden Yolu Kaybettim arada bir kucağına düştüğüm bir parçadır. Yolu heves ettiğimiz ve ulaşamadığımız ya da artık elimizde tutamadığımız şeylerde aramak bizi tüketir. Kendimizi kayıp hissederiz. Oysa EV BİZİZ… YOL BİZİZ… İnsan hayatını kurduğunu zanneder. Oysa asıl kurduğu bina kendisidir. Toprağımızdaki atalardan gelen sorunlu kökler ve dalları ayıklayıp, zemini temizleyerek, sadece ÖZ’ümüzde olan yapıtaşları ile sağlam ve basit bir şekilde kurmaya uğraştığımız bir yapıyız. Kimseye benzememiz, kimse gibi değerli olmamız, kimse için değerli olmamız gerekmiyor. Biz Tanrı’nın Evi’yiz. İhtişam içimizde. Yürüdüğümüz her yol bizi sadece kendimize götürüyor. O yüzden hiçbir yere tutunmaya ihtiyacımız yok. Korkmamıza gerek yok. Zira kaybedeceğimizi sandıklarımız, bulacaklarımızın yanında hiçbir şey değil.