Oğlak’taki Pluto, zamanın ruhuna denk düşmeyen bütün yapıları darmadağın ediyor yavaştan…Sarsılıyoruz ve ilk başta hiç hoşlanmıyoruz böylesi sarsılmaktan!
Bu aralar Retro Jüpiter de Uranüs ile kare yaptığı için, geçmişte yaşadığımız bazı olayların bire bir tekrarı ya da yakın anımsatıcıları, altından geçtiğimiz bir balkondan düşer gibi kafamıza iniyor :)) Üstü sevgi, anlayış, yüce gönüllülük, fedakarlık gibi ışıltılarla örtülmüş YANILGILARIMIZ veya YANILTICI TAVIRLARIMIZ hakkında, yıldırım çarpmasına benzer açığa çıkışlar, itiraflar, farkındalıklar yaşıyoruz…
Yani ne arkasına saklanacak bahane bırakıyor bize hayat, ne de başkalarının kendilerini bizden gizlemelerine imkan veren bahanelerin perdesi örtülü kalıyor… Uranüs-Jüpiter karesi, bir şekilde Pluto’nun işini kolaylaştırıyor!
Ve şimdi Balık’taki Chiron, Pluto ile tam 60 derecelik bir açıya girdi…
ACEP BİZE NASIL YANSIYACAK?
Chiron ”yaralı şifacı” diye bilinir. Ve Balık’taki yerleşimi, şifanın hiç bir aracıdan değil, doğrudan doğruya MERKEZ’den geldiği haldir… Şifayı teslimiyette bulan ve başkalarına da kaderin yollarına saygı ve imanla yaklaşmayı vaaz eden bir şifacıdır Balık’taki Chiron…
Geçenlerde bir gazeteci yazısında alıntı yapmıştı… Anadolu’da ”Rabbim azabını arttırsın ki, şifa bulasın!” derlermiş… Zira tıpkı karanlığın en derin halinden sonra sabahın gelmesi gibi, hastalıklar ve acılar da tavan yaptıktan sonra, geçmeye yüz tutarlar…
Bir başka düşünür de ”Acı Evrenin Dikkatimizi Çekme Biçimidir” der…
Bazı davranış kalıpları ALIŞKANLIK’tır. Çocukluğumuzda benimsediğimiz bir rol modelinin yansımaları ya da kendimizi korumaya çalıştığımız bir ”incinme hali”ne karşı geliştirilmiş bir kalkandır… Ama kalkanlar bazen bizi en korktuğumuz hallerden korumakla kalmaz, gerçeklerden ve gelişme imkanlarından da soyutlarlar.
Ve evren gelişmeyi reddedeni uyarır!
Eğer hep aynı konularda sorun yaşıyorsak, hep aynı yerlerden ayağımız kayıyorsa, ve hep çıkışsız kaldığımızı zannederek içine düştüğümüz ateşlerden yanıyorsa canımız, ”anlamaya, öğrenmeye, değiştirmeye” direndiğimiz bir tutum vardır hayatımızda. Ve acı bize bunu fark etmek için verilmiş bir uyarı sinyalidir…
Bu aralar Mars da Terazi’de geri gitmeye başlıyor… Dolayısıyla DENGELİ, ADİL ve ILIMLI olamadığımız konuların hepsi ACI’ya neden olup, bize ŞİFA aratabilir 😉
- Vazgeçilmez ve kaçınılmaz olanları ertelememeyi,
- Üstünde ”Olmasın Daha İyi” yazan niyetlerden, efendice vazgeçmeyi,
- Söyleneni karşı çıkmak ya da cevap vermek için değil, ANLAMAK için dinlemeyi,
- Anlamayana anlatmak için kendimizi paralamamayı ve ”bize göre doğru” olanı kabul ettirmek için ortalığı yıkmamayı,
- Olayların merkezine kendimizi koymak yerine ötekinin gözünden bakmayı,
- Başkalarının hayatı hakkında yorum yapmak yerine kendi hayatımıza çeki düzen vermeyi,
- Herkese kendimizi açıklamak ya da kabul ettirmek zorunda olmadığımızı anlamayı,
- Başkalarının da bize kendilerini açıklamak ve kabul ettirmek gibi bir mecburiyetleri olmadığını fark etmeyi,
- Ötekilerin tercihlerine ve duruşlarına saygı göstermeyi ve uygun zamanda geri çekilmeyi,
- Yargılamak yerine olduğu gibi almayı,
- Tercih belirtirken karşımızdakilere yönelik suçlamalarla açıklama yapmak yerine, basitçe nasıl hissettiğimiz için ne yapmayı seçtiğimizi söylemeyi,
- Bize uygun gelmeyenlerle kana kin savaşmak yerine, mesafe ayarı yapmayı,
- Haklı çıkmaya değil, Hak’kı görmeye ve duymaya çalışmayı,
- Bizde hata varsa kaçmak yerine görmeyi ve özür gerekiyorsa dilemeyi,
- Düştüm diye küsmek yerine, ”olsun” diye kalkıp yola devam etmeyi,
- Başımıza ne gelirse kendimizden bilmeyi,
- Neye çare arıyorsak Merkez’den sormayı,
- Vesileye kızmak yerine, olandaki hikmeti aramayı
- Ve kalbimizi GERÇEĞE açmayı,
öğrenmediğimiz sürece ACI hep olacaktır!
Pluto ile Chiron kolkola ise, Sancı ile Şifa, Değişim İhtiyacı ile Çözüm bir pakette önümüze gelmiş demektir…
Bize acı veren hayat değil, kendi kalbimize, elimize, ayağımıza vurduğumuz sevgili zincirlerimizdir!
Eğer işimize yaramayanları bırakmamakta ısrar etmezsek, kendimizden kaçmaya ve inkara devam etmezsek, ŞİFA ılık ılık doldurur damarlarımızı… Suyla birlikte akmayı, karanlığa değil ışığa bakmayı ve kalbini her daim sevgiye açık tutmayı bilende ne acı kalır, ne korku, ne sızı…
”Take these chains from my heart and set me free … Sök kalbimden şu zincirleri, beni serbest bırak” Madeleine Peyroux söylüyor… Ama hani bazı yerlerinde sanırsın ki Billie Holiday’in ruhu kendisine miras kalmış 🙂
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=L6gQr6Os7dI]